inspiration, Kosovo, Personal Diary

Personal Diary: Where I am. Where I’m going

Naked thoughts

September in Prishtina. I have thoughts and feelings moving around and around…constantly. As per usual, I sort these thoughts and feelings by pulling out a pen and a paper and just write, but sometimes it is not enough. I am at a stage in my life where I feel like, ready, but I cannot really understand on what I’m ready for. After graduating I decided I wanted to do a gap year and just experiment with myself. Experiment with my life, my choices, money, ideas, my inner self. 

Self-reflecting

I feel like I’ve been so disconnected with myself for so long. I always had something to do. Like when I finished first grade I had to start the second, when I finished 9th grade I went to high school and so on. I think I lost part of myself in the rhythm. But not a part that is so essential that stops me from functioning in some mental or psychic sense, but a part of me that is responsible for taking care of my own desires and wishes and dreams. I feel like there was always something planned for me and that’s the direction I knew I had to go. To illustrate with an example, I feel like I lost the ability to know what I EXACTLY, PRECISELY, COMPLETELY want for myself. For example, when you ask some people what they want for their birthday they know EXACTLY what they want. And I don’t.

Now that I don’t have anything planned for this year and the upcoming days, I feel empty in some sort of way. Not dangerously empty, just empty. I am still, of course, working part time at a company and devoting my time to writing my book, updating my blog, working on vlogs etc., but it just feels strange. Feel me?

Stay safe and happy and never lose the ability to know exactly what you want.

P.S I AM IN LOVE WITH BAKER BOY HATS.

Shiko me poshte per Shqip 🙂

 

Processed with VSCO with a9 presetIMG_8776Processed with VSCO with acg presetProcessed with VSCO with acg presetIMG_8285IMG_8333IMG_8392IMG_8412Processed with VSCO with 5 preset

Shtator në Prishtinë. Kom mendime dhe ndjenja që lëvizin rreth e rreth … vazhdimisht. Si zakonisht, kto mendime e ndjenja i qartësoj tu e marrë një laps e një letër, po nganjëherë kjo nuk mjafton. Jom me ni fazë në jetë ku ndihem e gatshme, por nuk po muj me kuptu vërtet se për çka jom gati. Pas diplomimit, kom vendos me e bo ni vit pauzë apo gap year me qëllim që me eksperimentu me veten. Me eksperimentu me jetën, zgjedhjet e mia, paratë, idetë, thjeshtë veten.

Nganjëherë edhe ndihem se jom shkëput prej vetës qe ni kohë të gjatë. Gjithmonë kom pasë diçka me bo. Kur kom përfundu klasën e parë e kom fillu të dytën, kur kom përfundu klasën e 9-të fillova shkollën e mesme e kështu me radhë. Gjatë këtij ritmi, pak a shumë ritëm i njejtë, kom humb ni aftësi të vetes. Duke e përcjellë këtë ritëm kom fillu me u ndi sikur gjithmonë ka pasë diçka të planifikume për mu edhe ky ka qenë drejtimi që duhej të shkoja. Për me ilustru ma mirë me ni shembull, po flas për ni aftësi që secili njeri duhet me e pasë e që është aftësia e të diturit PIKËRISHT se çka don, dëshiron, ëndërron etj. Si p.sh, kur e pyt dikë se çka ka qef me marrë dhuratë për ditëlindje, zakonisht ai/ajo e din pikërisht se çka ka qef. E une nuk e di. Feeeel me?

Tani që nuk kam planifiku asgjë ekzakte për këtë vit dhe ditët e ardhshme, ndihem bosh në një farë mënyre. Ama jo bosh në ni mënyrë të rrezikshme ose të ndjeshme, po veç bosh. Natyrisht si gjithmonë unë nuk kom qef me u ndalë edhe jom duke punu me kohë të pjesshme në një kompani dhe duke i kushtu kohën librit, blogut, vlogut etj, ama prap diçka shumë e çuditshme. Feeeel me?

Stay safe and happy and never lose the ability to know exactly what you want.

Lots of love and positivity,

Fjo

IMG_8671IMG_8698IMG_8699IMG_8704

Advertisements

albakrp

Digital journal of my very essence. I share everything I like and believe in, with the ultimate purpose of inspiring you.

You may also like...

Leave a Reply